banner.JPG

"Sta in je kracht"

“Overal ter wereld leven sterke meiden en vrouwen
en dappere jongens en mannen.
Mensen die hun wil en hart volgen.
In makkelijke en moeilijke omstandigheden.
Dit vraagt om kracht en om doorzettingsvermogen.
Iets dat vanzelfsprekend en makkelijk lijkt, maar het niet altijd is.
Jezus deelt zijn kracht en zijn liefde met ons.
En uit liefde volbracht Hij krachtig zijn lijdensweg.
Laten wij net zo sterk en dapper zijn als Jezus.
En delen zoals Hij deelt.”
 
In een aantal te lezen teksten speelt “de berg”een belangrijke rol. In de taal van de Bijbel staat de berg voor de plaats waar God te ontmoeten is.
De berg is groot, machtig en sterk. Hij straalt kracht uit maar is ook plaats van stilte, van verwondering. De berg is dragend symbool en wordt vormgegeven door middel van drie schijven van een boom.
In de schijven is de kracht van de boom nog te herkennen. Elke ring staat voor groeikracht. Sommige schijven hebben een barst. Deze barst herinnert ons eraan dat kracht ook te maken heeft met breekbaarheid, met de kwetsbaarheid van het bestaan.

Paasweek

Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Pasen

Witte Donderdag
Op deze dag gedenken we hoe Jezus voor de laatste keer de maaltijd deelt met zijn leerlingen. De voetwassing staat daarbij centraal. De nadruk ligt op het dienen van de (A)ander. De schikking bestaat uit matzes (het ongezuurde brood), druiven, een karaf met wijn, een schaal met water en opgerolde doeken. Jezus staat op en neemt de kom om te wassen. Hij gaat in zijn kracht staan en roept de anderen op om te doen als hij.

Goede Vrijdag
Vandaag gedenken we  het lijden en sterven van onze Heer, Jezus Messias. Jezus werd verraden door een van zijn leerlingen, in de steek gelaten door vrienden, gevangen genomen door de leiders van zijn volk om te sterven aan een kruis, dat is de manier om misdadigers te straffen. Daarom zien we in de symbolische schikking een kruis omwikkeld met doornen. De viering vindt plaats tegen de toekomst van Jezus’ opstanding, want onze God is een God van levenden en niet van doden. Door het kruis brengt Jezus ons verzoening en leven. Zijn sterven is een nieuw begin. Dit drukken we uit door rode rozen aan het kruishout te verbinden. Om Jezus te eren en te danken. Daarom noemen we deze dag Goede Vrijdag. Bij het kruis brandt een kaars, het licht  lijkt te doven op deze dag, maar het licht van Gods liefde blijft altijd branden.

Pasen
Op deze paasmorgen zien we een tuin vol witte bloemen. We mogen deelgenoot worden van de kracht van de Opgestane Heer. Zijn Licht en Liefde, zijn opstandingskracht, mag onze kracht worden.

Gods kracht
breekt door het donker
van de dood heen
licht raakt ons aan
kom, sta op
deel het leven
deel vertrouwen

God van licht en leven
in Jezus
is de dood overwonnen
in die kracht
mogen wij staan.

 

Kerst

Als symbool voor de adventszondagen en Kerst kiezen we voor een spiegel waarop gebroken stukken spiegel geplakt zijn. Deze spiegelstukken zorgen ervoor dat er een “gebroken beeld” ontstaat: de gebrokenheid van de wereld of de gebrokenheid van het leven. In de kapotte scherven zien we het verdriet wat er is in ons leven. In de spiegel zien we ook het licht van  hoop en liefde, het licht dat nooit dooft, dankzij Jezus Christus. Hoe dichter bij Kerst, hoe minder gebroken stukken glas op de spiegel. Er wordt steeds meer zichtbaar van de droom over vrede.

Op de spiegel is maar één stukje glas overgebleven. Alles is nog lang niet geheeld, ook niet met Kerst.
We vieren vandaag dat God in de geboorte van Jezus de wereld omkeert. Licht breekt onstuitbaar door. De wereld omgekeerd is er en tegelijk ook nog niet. We blijven dromen en vergezichten zien.

dromen van vrede
de wereld omgekeerd
kind ons geboren Immanuel

goede God wij danken U
dat wij in Jezus het visioen van de wereld
omgekeerd kunnen herkennen
heelheid te midden van alle gebrokenheid.

foto: Jannie Warmolts

 

Gedenken

Als jouw naam klinkt
zie ik even
hoe je liep en wat je zei
wat er altijd is gebleven
van jouw leven diep in mij.

Als jouw naam klinkt
stroomt er water
uit mijn ogen door mijn ziel.
Onze dromen, plan voor later,
tijd  die in het water viel.
 
Nu jouw naam klinkt
komt tot leven
hoe jij mij hebt meegemaakt,
mee geschapen, weggegeven,
mijn bestaan hebt aangeraakt.

Nu jouw naam klinkt
wacht ik onder
onze levens hand in hand
ook al voelt nu alles zonder
God brengt ons weer in verband

foto: Jannie Warmolts


Symboliek in de schikking:
Als symbool voor de laatste zondag van het kerkelijk jaar kiezen we voor een spiegel waarop gebroken stukken spiegel geplakt zijn. Deze spiegelstukken zorgen ervoor dat er een “gebroken beeld” ontstaat. De kapotte stukken geven het verdriet weer vanwege de gebrokenheid van ons bestaan en het moeten missen van hen die dierbaar waren. In de spiegel zien we het licht dat niet dooft. De verschillende bloemen in verschillende kleuren en verschillende hoogtes geven de veelkleurigheid en het unieke van elk mens weer. En we steken kaarsjes aan voor allen die ons zo dierbaar waren.

 

“Ik ga. Zet een stap naar de ander.”
In de schikkingen voor de veertigdagentijd leggen we de nadruk op de beweging van de ene mens naar de ander en daarmee naar de Ander, met God. Wie blijft zitten en de handen in de schoot legt, letterlijk maar vooral figuurlijk, komt niet verder. Er is niet alleen de beweging van de mens naar de ander en naar God, er is ook beweging andersom van God naar mens. In de verhalen die gelezen worden komen deze beide aspecten naar voren. Om die beweging vorm te geven hebben we gekozen voor schoenen. Deze schoenen staan symbool voor het gaan op de weg van het leven.
De kleur van de schoenen is wit, het wit van het licht, van het steeds opnieuw kunnen beginnen, van zuiverheid.

Kerst

De hemel raakt de aarde
een kind ons geboren
Zoon ons gegeven gewikkeld in doeken
deze koning van de vrede.
engelen zingen over dit kind
waarin de hemel de aarde raakt
Herders gaan op weg
ze zoeken wat engelen vertelden
ze openen zich voor het kind van belofte.

Laatste zondag van het kerkelijk jaar.

Wie draagt ons en hoedt ons, omarmt ons,
wie anders dan Gij, Geest van God

foto's: Jannie Warmolts


Symboliek in de schikking:
In de schikking zien we een vorm die verwijst naar de weg die mensen gaan.
Op die weg zien we verschillende bloemen die een mensenleven verbeelden.
De oplopende hoogte van de schikking verwijst naar de verbinding tussen de aarde en de hemel en de hemel en de aarde.

Symboliek in de schikking:
Een gelijkzijdige driehoek vormt de basis voor deze schikking.
De drie zijden staan voor geloof, hoop en liefde.
Dat zijn de drie ankers in ons leven, de basis van ons bestaan.
Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar staan we stil bij de gemeenteleden die het afgelopen kerkelijk jaar zijn overleden.
Het thema is: “Verlangen naar troost”.
Verbonden met ons en verbonden met het Licht van God.
De draden waarmee we die verbondenheid aangeven, hebben verschillende kleuren.
Die kleuren vertellen over het unieke van al die levens.

De draad van de liefde verbindt mij met jou
De draad van het gemis verbindt mij met jou
Zoveel draden verbinden mij met zoveel mensen
Altijd is er die draad met jou ze doorkruist alle andere draden
Ze geeft betekenis aan alle levensdraden
De draad van de liefde verbindt voor altijd
De draad van ’t gemis verweeft zich met die van de liefde.

“Open je handen”
Dat is het thema voor de symbolische schikkingen in de Veertigdagentijd, de Goede Week en met Pasen. De basis van alle schikkingen is een stevige stronk waarop twee handen van glanzend metaaldraad zijn bevestigd. We hebben voor metaaldraad gekozen omdat dit sterk is en tegelijk iets fragiels heeft. Wanneer het licht erop valt zie je een schittering en zijn de handen goed zichtbaar. Op andere momenten moet je goed kijken om de handen te kunnen zien. Deze handen hebben een dubbele betekenis. Ze staan voor de handen van God, soms nauwelijks merkbaar, om op een ander moment als sterk en dragend ervaren te worden. Tegelijk zijn Gods handen ook onze handen. Jezus is daarbij de mens bij uitstek die Gods dragende en delende handen zichtbaar heeft gemaakt. In navolging van Hem worden wij geroepen om na te denken waar onze handen kunnen delen, troosten of helen.