banner.JPG

6e zondag

Het Marcusevangelie verhaalt hoe Jezus in alle eenvoud, niet hoog te paard, maar op een ezel Jeruzalem binnentrekt. Mensen verwelkomen hem met takken met bladeren, die ze in het veld afhakten. De kleur rood die we in de schikking gebruiken is een verwijzing naar de liefde, het hart, maar ook naar het lijden, het bloed. In het verhaal van Marcus spreiden vele mensen hun mantels als een rode loper uit op de weg voor Jezus.

foto's : Jannie Warmolts

Op weg gaan in alle eenvoud
niet hoog te paard maar op een ezel:
lastdier van de armen.
Weet hebben van lijden,
de zwaarte van een last,
angst, sterven, verdriet
Maar, ook het geheim van levenskracht
verscholen in het groen..

 

Pasen

Op paasmorgen zien we dat de daden van Jezus honderdvoudig vrucht hebben gedragen. Op deze paasmorgen komt aan het licht dat leven naar Gods bedoeling, zoals Jezus het ten volle geleefd heeft, leidt tot een letterlijke en figuurlijke opstanding. Hij heeft de dood en alles wat dood maakt overwonnen. Zie de mens!

foto's : Jannie Warmolts

Vanuit de diepte, stil en zwart als de aarde,
verborgen in de kiem van een bol,
wordt leven zichtbaar,
De tuin wordt groen,
het licht straalt in witte bloemen alom,
groot en klein.
Het geheim,
zichtbaar in de tuin,
spreekt woorden van leven en bloeit.

 

Onderstaand een fotoverslag van de kerstmiddag voor ouderen in De Graankorrel op vrijdag 15 december 2017

(foto's Jannie Warmolts)

In het kader van "De week van het gebed" (21 t/m 28 januari) werd deze symbolisch schikking gemaakt met als thema "Recht door zee".
God leidde het volk Israël recht door zee om ze te bevrijden van de onderdrukking door de Egyptenaren.
De bont gekleurde bloemen zijn symbool voor de kleurrijke volken in het Caribisch gebied, De mensen die erop vertrouwen dat ze de onderdrukking en het slavernijverleden achter zich kunnen laten. Twee grote bladeren als handen van God, zo geschikt dat er een beeld ontstaat dat er één beschermt en de ander het kwaad afweert. Voor de vaas is het kolkende water van de zee weergegeven. Het idee is aangeleverd door de gezamenlijke kerken uit het Caribisch gebied.

foto: Jannie Warmolts

 

kerst 2017

Het Woord van God wordt zichtbaar in een kwetsbaar kind in een stal, maar de hele wereld is zijn huis. Grenzeloos…. in een wereld zonder grenzen. Grenzeloos wordt uitgedrukt in een cirkel, een ring. De schikking is gemaakt op een krans: er is geen begin en geen einde. Grenzeloos kijken: in de schikking is het venster neergelegd om te verwijzen naar de ruimte, de wereld, ons levend huis. Centraal in de compositie een witte kaars.

foto's : Jannie Warmolts

Grenzeloos Licht, uit de hemel op aarde
voor  sterken en zwakken, witten en zwarten.
Woord van zo hoge, kwetsbaar in een kind.
Breek ons open, doorbreek onze begrenzing:
binnen en buiten worden één,
vrede op aarde.

Licht van ons leven, geschonken in een kind.
richt ons kijken, leer ons zien.

4e advent

Elke zondag kijken we door een venster van "buiten" naar "binnen", waarachter het mysterie van het Licht zich subtiel ontvouwt. Het Woord van God is vervat in verhalen over God en mensen. De bijbel bevat die
verhalen, die door de eeuwen heen zijn opgetekend en verzameld. Het luisteren naar die verhalen en hun betekenis voor nu kunnen verstaan, vraagt een open houding. Je moet er voor open staan. Alleen dan kun je ervaren wat die verhalen voor jou in deze tijd betekenen.

De takken in de schikking verwijzen naar de klassieke gebedshouding: twee opgeheven armen gericht naar de hemel. De gebedshouding accentueert een levenshouding van ontvankelijkheid, open staan en willen luisteren naar Woorden van leven.

"Luisteren naar het Woord dat leven schenkt.
Ruimte scheppen in je binnenste opdat het Woord handen en voeten krijgt.
Takken als open armen nodigen daartoe uit.
Licht van ons leven, richt ons kijken, leer ons zien".

 

3e advent

Vandaag horen we vertellen over Johannes die doopte met water. Water is in dit verhaal een symbool van reiniging en opstaan tot een nieuw leven. Het is als een nieuwe geboorte, nu niet uit het vruchtwater vanuit de moederschoot, maar een geboorte uit water en geest. Op deze derde zondag van de Advent breekt het licht waar we naar uitzien, het licht van Kerstfeest, door en wordt het paars al een beetje roze.

Ontvangen van leven:
in vruchtwater, in water van je doop,
ondergaan en bovenkomen
en tot bloei komen vanuit de Bron
die leven schenkt.
Licht in ons leven, richt ons kijken, leer ons zien.

 

2e advent


"Maak recht de weg van de Heer"
Op weg gaan, is op weg zijn,
is leven bij de dag:
recht trekken wat krom is,
recht doen aan anderen, jezelf, de aarde,
leven ontdekken in wintergroen.
Licht van ons leven,
richt ons kijken, leer ons zien.

foto's : Jannie Warmolts

 

 

1e advent


Advent is een tijd van uitzien naar nieuwe hoop en verwachting van het licht dat in de diepste duisternis verschijnt als een kwetsbaar mensenkind. We kijken vanuit de knop met takken naar binnen, naar het licht dat daar in de duisternis verschijnt. De eerste adventskaars verwijst ernaar.

Uitzien -in donkere dagen- naar licht,
naar leven,
een nieuw begin van hoop en liefde.
Kijken naar een knop,
een kaars,
verwachting van leven en licht,
versluierd aanwezig.

foto: Jannie Warmolts

 

Als een knop, aan een tak van een boom,
-geworteld in de bron van leven-
als beeld van nieuwe hoop,
als een ster in de nacht,
gedenken we jou, allen,
die we uit het oog, maar niet uit het hart verloren hebben.

We zien uit naar het Licht
dat ons verbindt in dood en leven.

foto: Jannie Warmolts


Symboliek in de schikking:
Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar gedenken wij de gemeenteleden die in het voorbije (kerkelijk) jaar zijn gestorven.                    
In de dienst noemen wij hun namen en steken een kaars voor hen aan.
In de symbolische schikking zien we een tak met knoppen.
Elke knop is een verwijzing naar een belofte van groei, bloei en vrucht-dragen, ofwel voleinding en nieuw begin.
De klimop is altijd groen, het is een beeld van trouw in herfst en winter, in elk seizoen van een mensenleven, in leven en dood.

 

Kerst

Als symbool voor de adventszondagen en Kerst kiezen we voor een spiegel waarop gebroken stukken spiegel geplakt zijn. Deze spiegelstukken zorgen ervoor dat er een “gebroken beeld” ontstaat: de gebrokenheid van de wereld of de gebrokenheid van het leven. In de kapotte scherven zien we het verdriet wat er is in ons leven. In de spiegel zien we ook het licht van  hoop en liefde, het licht dat nooit dooft, dankzij Jezus Christus. Hoe dichter bij Kerst, hoe minder gebroken stukken glas op de spiegel. Er wordt steeds meer zichtbaar van de droom over vrede.

Op de spiegel is maar één stukje glas overgebleven. Alles is nog lang niet geheeld, ook niet met Kerst.
We vieren vandaag dat God in de geboorte van Jezus de wereld omkeert. Licht breekt onstuitbaar door. De wereld omgekeerd is er en tegelijk ook nog niet. We blijven dromen en vergezichten zien.

dromen van vrede
de wereld omgekeerd
kind ons geboren Immanuel

goede God wij danken U
dat wij in Jezus het visioen van de wereld
omgekeerd kunnen herkennen
heelheid te midden van alle gebrokenheid.

foto: Jannie Warmolts

 

"Sta in je kracht"

“Overal ter wereld leven sterke meiden en vrouwen
en dappere jongens en mannen.
Mensen die hun wil en hart volgen.
In makkelijke en moeilijke omstandigheden.
Dit vraagt om kracht en om doorzettingsvermogen.
Iets dat vanzelfsprekend en makkelijk lijkt, maar het niet altijd is.
Jezus deelt zijn kracht en zijn liefde met ons.
En uit liefde volbracht Hij krachtig zijn lijdensweg.
Laten wij net zo sterk en dapper zijn als Jezus.
En delen zoals Hij deelt.”
 
In een aantal te lezen teksten speelt “de berg”een belangrijke rol. In de taal van de Bijbel staat de berg voor de plaats waar God te ontmoeten is.
De berg is groot, machtig en sterk. Hij straalt kracht uit maar is ook plaats van stilte, van verwondering. De berg is dragend symbool en wordt vormgegeven door middel van drie schijven van een boom.
In de schijven is de kracht van de boom nog te herkennen. Elke ring staat voor groeikracht. Sommige schijven hebben een barst. Deze barst herinnert ons eraan dat kracht ook te maken heeft met breekbaarheid, met de kwetsbaarheid van het bestaan.

Paasweek

Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Pasen

Witte Donderdag
Op deze dag gedenken we hoe Jezus voor de laatste keer de maaltijd deelt met zijn leerlingen. De voetwassing staat daarbij centraal. De nadruk ligt op het dienen van de (A)ander. De schikking bestaat uit matzes (het ongezuurde brood), druiven, een karaf met wijn, een schaal met water en opgerolde doeken. Jezus staat op en neemt de kom om te wassen. Hij gaat in zijn kracht staan en roept de anderen op om te doen als hij.

Goede Vrijdag
Vandaag gedenken we  het lijden en sterven van onze Heer, Jezus Messias. Jezus werd verraden door een van zijn leerlingen, in de steek gelaten door vrienden, gevangen genomen door de leiders van zijn volk om te sterven aan een kruis, dat is de manier om misdadigers te straffen. Daarom zien we in de symbolische schikking een kruis omwikkeld met doornen. De viering vindt plaats tegen de toekomst van Jezus’ opstanding, want onze God is een God van levenden en niet van doden. Door het kruis brengt Jezus ons verzoening en leven. Zijn sterven is een nieuw begin. Dit drukken we uit door rode rozen aan het kruishout te verbinden. Om Jezus te eren en te danken. Daarom noemen we deze dag Goede Vrijdag. Bij het kruis brandt een kaars, het licht  lijkt te doven op deze dag, maar het licht van Gods liefde blijft altijd branden.

Pasen
Op deze paasmorgen zien we een tuin vol witte bloemen. We mogen deelgenoot worden van de kracht van de Opgestane Heer. Zijn Licht en Liefde, zijn opstandingskracht, mag onze kracht worden.

Gods kracht
breekt door het donker
van de dood heen
licht raakt ons aan
kom, sta op
deel het leven
deel vertrouwen

God van licht en leven
in Jezus
is de dood overwonnen
in die kracht
mogen wij staan.

 

Gedenken

Als jouw naam klinkt
zie ik even
hoe je liep en wat je zei
wat er altijd is gebleven
van jouw leven diep in mij.

Als jouw naam klinkt
stroomt er water
uit mijn ogen door mijn ziel.
Onze dromen, plan voor later,
tijd  die in het water viel.
 
Nu jouw naam klinkt
komt tot leven
hoe jij mij hebt meegemaakt,
mee geschapen, weggegeven,
mijn bestaan hebt aangeraakt.

Nu jouw naam klinkt
wacht ik onder
onze levens hand in hand
ook al voelt nu alles zonder
God brengt ons weer in verband

foto: Jannie Warmolts


Symboliek in de schikking:
Als symbool voor de laatste zondag van het kerkelijk jaar kiezen we voor een spiegel waarop gebroken stukken spiegel geplakt zijn. Deze spiegelstukken zorgen ervoor dat er een “gebroken beeld” ontstaat. De kapotte stukken geven het verdriet weer vanwege de gebrokenheid van ons bestaan en het moeten missen van hen die dierbaar waren. In de spiegel zien we het licht dat niet dooft. De verschillende bloemen in verschillende kleuren en verschillende hoogtes geven de veelkleurigheid en het unieke van elk mens weer. En we steken kaarsjes aan voor allen die ons zo dierbaar waren.