banner.JPG

"Een nieuw begin." 

 

foto's : Jannie Warmolts

Tweede zondag, 17 maart 2019

De 8 flessen zijn geplaatst in de vorm van het Griekse kruis, een kruis met 4 gelijke armen die elkaar in het midden snijden.. De Griekse letter chi, heeft die vorm. Het is de eerste letter van het woord Christus. In de flessen bloemen van de helleborus. Hoopvolle bloei in een koude periode. Een uitbottende lentetak groeit in het midden van het kruis.

Acht…. verbonden door de lijnen van het Griekse kruis
verheerlijkt op de berg…. Christus 
een moeilijke weg te gaan en een visioen op een nieuw begin.

Eerste zondag, 10 maart 2019

Acht glazen flessen zijn bekleed met rietstengels. Het getal 8 staat symbool voor een nieuw begin. (Op de 8e dag begint een nieuwe week (na 7 dagen)). Riet staat voor buigzaamheid, meebewegen. De 8 flessen zijn geplaatst in een cirkel, als symbool voor de aarde. Een kring verbonden door ranken (klimop) van trouw voor een nieuw begin.

 

"Geef licht" 

 

foto's : Jannie Warmolts

 

Vanuit het donker naar het licht

Op de eerste adventszondag is de schikking donker van kleur, daarna worden de kleuren lichter. Je kunt het zien als het groeien van een bol; eerst in de aarde, in het binnenste van de bol, later in het volle licht, groen en bloeiend.

De aarde

De basis van onze symbolische schikking is een kubus als symbool voor de aarde met haar vier windstreken en de vier elementen water, vuur, aarde en lucht.

De vier elementen spelen een rol in de lezingen voor de vier zondagen: Zacharia heeft het over het water dat leven geeft. Maleachi spreekt over het louterende vuur, Sefanja spreekt over de verbondenheid van de mensen in relatie tot de aarde en al wat daar is, en Micha spreekt over de belofte die komen gaat, de beweging die nodig is. Lucht om te leven.

Het licht

Het komende licht symboliseren we met kaarsen in de kleuren paars en roze. De kleur paars wordt geassocieerd met emotie en meditatie, maar ook met rouw en bezinning. Paars kan worden gezien als zwart waar al een beetje licht in zichtbaar is. Op de derde zondag wordt een roze kaars gebruikt. Op deze dag klinkt het licht van de geboorte door in de lezingen.

Kerst

De aarde heeft een lichte kleur gekregen; in vier weken tijd van donker naar licht. De bollen zijn nog iets verder uitgelopen. Om de aarde heen zweven witte bloemen. Bovenop de aarde wordt een witte kaars geplaatst. Licht dat de duisternis verdrijft, liefde dat harten verwarmt, inspiratie om er te zijn voor de ander.

Realisatie door: Alice, Greke, Sophia, Jackie en Jannie.

 

foto: Jannie Warmolts

 

Voorbij de wolk
van mijn verdriet
licht jouw gelaat
soms even op.

Je bent ver weg
en toch dichtbij
het licht
dat jou omgeeft
is ook in mij
wanneer ik bid:
ik geloof in de Liefde
in geloof in het Leven
ik geloof in het Licht
waarin jij woont voorgoed.

Voorbij de wolk
van mijn verdriet
raakt tijd
de eeuwigheid


(Caritas van Houdt)

 

 

 

6e zondag

Het Marcusevangelie verhaalt hoe Jezus in alle eenvoud, niet hoog te paard, maar op een ezel Jeruzalem binnentrekt. Mensen verwelkomen hem met takken met bladeren, die ze in het veld afhakten. De kleur rood die we in de schikking gebruiken is een verwijzing naar de liefde, het hart, maar ook naar het lijden, het bloed. In het verhaal van Marcus spreiden vele mensen hun mantels als een rode loper uit op de weg voor Jezus.

foto's : Jannie Warmolts

Op weg gaan in alle eenvoud
niet hoog te paard maar op een ezel:
lastdier van de armen.
Weet hebben van lijden,
de zwaarte van een last,
angst, sterven, verdriet
Maar, ook het geheim van levenskracht
verscholen in het groen..

 

Pasen

Op paasmorgen zien we dat de daden van Jezus honderdvoudig vrucht hebben gedragen. Op deze paasmorgen komt aan het licht dat leven naar Gods bedoeling, zoals Jezus het ten volle geleefd heeft, leidt tot een letterlijke en figuurlijke opstanding. Hij heeft de dood en alles wat dood maakt overwonnen. Zie de mens!

foto's : Jannie Warmolts

Vanuit de diepte, stil en zwart als de aarde,
verborgen in de kiem van een bol,
wordt leven zichtbaar,
De tuin wordt groen,
het licht straalt in witte bloemen alom,
groot en klein.
Het geheim,
zichtbaar in de tuin,
spreekt woorden van leven en bloeit.

 

Onderstaand een fotoverslag van de kerstmiddag voor ouderen in De Graankorrel op vrijdag 15 december 2017

(foto's Jannie Warmolts)

kerst 2017

Het Woord van God wordt zichtbaar in een kwetsbaar kind in een stal, maar de hele wereld is zijn huis. Grenzeloos…. in een wereld zonder grenzen. Grenzeloos wordt uitgedrukt in een cirkel, een ring. De schikking is gemaakt op een krans: er is geen begin en geen einde. Grenzeloos kijken: in de schikking is het venster neergelegd om te verwijzen naar de ruimte, de wereld, ons levend huis. Centraal in de compositie een witte kaars.

foto's : Jannie Warmolts

Grenzeloos Licht, uit de hemel op aarde
voor  sterken en zwakken, witten en zwarten.
Woord van zo hoge, kwetsbaar in een kind.
Breek ons open, doorbreek onze begrenzing:
binnen en buiten worden één,
vrede op aarde.

Licht van ons leven, geschonken in een kind.
richt ons kijken, leer ons zien.

4e advent

Elke zondag kijken we door een venster van "buiten" naar "binnen", waarachter het mysterie van het Licht zich subtiel ontvouwt. Het Woord van God is vervat in verhalen over God en mensen. De bijbel bevat die
verhalen, die door de eeuwen heen zijn opgetekend en verzameld. Het luisteren naar die verhalen en hun betekenis voor nu kunnen verstaan, vraagt een open houding. Je moet er voor open staan. Alleen dan kun je ervaren wat die verhalen voor jou in deze tijd betekenen.

De takken in de schikking verwijzen naar de klassieke gebedshouding: twee opgeheven armen gericht naar de hemel. De gebedshouding accentueert een levenshouding van ontvankelijkheid, open staan en willen luisteren naar Woorden van leven.

"Luisteren naar het Woord dat leven schenkt.
Ruimte scheppen in je binnenste opdat het Woord handen en voeten krijgt.
Takken als open armen nodigen daartoe uit.
Licht van ons leven, richt ons kijken, leer ons zien".

 

3e advent

Vandaag horen we vertellen over Johannes die doopte met water. Water is in dit verhaal een symbool van reiniging en opstaan tot een nieuw leven. Het is als een nieuwe geboorte, nu niet uit het vruchtwater vanuit de moederschoot, maar een geboorte uit water en geest. Op deze derde zondag van de Advent breekt het licht waar we naar uitzien, het licht van Kerstfeest, door en wordt het paars al een beetje roze.

Ontvangen van leven:
in vruchtwater, in water van je doop,
ondergaan en bovenkomen
en tot bloei komen vanuit de Bron
die leven schenkt.
Licht in ons leven, richt ons kijken, leer ons zien.

 

2e advent


"Maak recht de weg van de Heer"
Op weg gaan, is op weg zijn,
is leven bij de dag:
recht trekken wat krom is,
recht doen aan anderen, jezelf, de aarde,
leven ontdekken in wintergroen.
Licht van ons leven,
richt ons kijken, leer ons zien.

foto's : Jannie Warmolts

 

 

1e advent


Advent is een tijd van uitzien naar nieuwe hoop en verwachting van het licht dat in de diepste duisternis verschijnt als een kwetsbaar mensenkind. We kijken vanuit de knop met takken naar binnen, naar het licht dat daar in de duisternis verschijnt. De eerste adventskaars verwijst ernaar.

Uitzien -in donkere dagen- naar licht,
naar leven,
een nieuw begin van hoop en liefde.
Kijken naar een knop,
een kaars,
verwachting van leven en licht,
versluierd aanwezig.

foto: Jannie Warmolts

 

In het kader van "De week van het gebed" (21 t/m 28 januari) werd deze symbolisch schikking gemaakt met als thema "Recht door zee".
God leidde het volk Israël recht door zee om ze te bevrijden van de onderdrukking door de Egyptenaren.
De bont gekleurde bloemen zijn symbool voor de kleurrijke volken in het Caribisch gebied, De mensen die erop vertrouwen dat ze de onderdrukking en het slavernijverleden achter zich kunnen laten. Twee grote bladeren als handen van God, zo geschikt dat er een beeld ontstaat dat er één beschermt en de ander het kwaad afweert. Voor de vaas is het kolkende water van de zee weergegeven. Het idee is aangeleverd door de gezamenlijke kerken uit het Caribisch gebied.

foto: Jannie Warmolts

 

Als een knop, aan een tak van een boom,
-geworteld in de bron van leven-
als beeld van nieuwe hoop,
als een ster in de nacht,
gedenken we jou, allen,
die we uit het oog, maar niet uit het hart verloren hebben.

We zien uit naar het Licht
dat ons verbindt in dood en leven.

foto: Jannie Warmolts


Symboliek in de schikking:
Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar gedenken wij de gemeenteleden die in het voorbije (kerkelijk) jaar zijn gestorven.                    
In de dienst noemen wij hun namen en steken een kaars voor hen aan.
In de symbolische schikking zien we een tak met knoppen.
Elke knop is een verwijzing naar een belofte van groei, bloei en vrucht-dragen, ofwel voleinding en nieuw begin.
De klimop is altijd groen, het is een beeld van trouw in herfst en winter, in elk seizoen van een mensenleven, in leven en dood.